با وجود اینکه با
با ظاهر سازی و عوام فریبی
دادستان رژیم در تهران حسین رونقی ملکی باید به بیمارستان
منتقل میشد، از انتقال وی به بیمارستان ممانعت به عمل آمده است.
حسین رونقی ملکی وبلاگنویس زندانی که
باید تحت مراقبت مداوم پزشکی قرار بگیرد،
خانوادهی
این وبلاگنویس زندانی گفتند که «حسین طی نامهای به دادستان خواسته است
که هنگام انتقال وی به بیمارستان و پس از آن در بیمارستان به وی دستبند و
پابند زده نشود. همچنین او خواسته است که بعد از عمل جراحی در زندان به
مرخصی استعلاجی بیاید تا بتواند درمان خود را تکمیل کند.»
آنها ادامه
دادند: «لازم است که حسین در بیرون از زندان تحت مراقبت مداوم پزشکی باشد،
وگرنه اینکه هر بار چند روز به بیمارستان برود و بعد از یک عمل جراحی
سنگین به زندان بازگردد کمکی به بهبود سلامتی وی نمیکند. محیط زندان و عدم
تغذیه مناسب و عدم وجود امکانات پزشکی مناسب باعث میشود، وی نتواند
دورهی درمان خود را کامل کند. ضمن اینکه زدن دستبند و پابند از نظر روحی
او را آزار میدهد. او مجرم خطرناکی نیست که به دست و پای او زنجیر ببند.»
حسین رونقی ملکی وبلاگنویس و فعال حقوق بشر هم اکنون ۶۶۰ روز است که در
زندان اوین به سر میبرد و علیرغم این مدت طولانی و رنج بردن از بیماری
همچنان از مرخصی محروم است و مقامان قضایی و امنیتی با مرخصی وی مخالفت
میکنند.
پدر این وبلاگنویس پیشتر به «خانه»ی ما گفته بود:
«متاسفانه هنوز با مرخصی وی موافقت نمیشود، هر بار هم یک جوابی به ما
میدهند، یک بار میگویند بیاید مرخصی فرار میکند، یک بار میگویند قاضی
مخالفت کرده و گفته است که تمام مدت محکومیت را باید در زندان باشد و از
مرخصی استفاده نکند و… نتیجه همهی اینها این شده است که حسین نزدیک به دو
سال باشد که بدون مرخصی در زندان است.»
حسین رونقی ملکی در تاریخ ۲۲
آذر ماه ۱۳۸۸ در شهر ملکان در نزدیکی تبریز بازداشت و بلافاصله به بند ۲
الف زندان اوین منتقل شد. وی مدت ۱۰ ماه را در سلولهای انفرادی این بند
زندان اوین تحت فشارهای روحی و جسمی برای اخذ مصاحبه و اعترافات تلویزیونی
قرار گرفت و سرانجام از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ۱۵ سال حبس
تعزیری محکوم شد.
این حکم از سوی دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا به
تأیید رسیده و این وبلاگنویس هم اکنون با وجود بیماری حاد و نیاز مبرم به
درمان پزشکی در حال سپری کردن دوران محکومیت خود در بند ۳۵۰ زندان اوین
است.
با وجود اینکه با
با ظاهر سازی و عوام فریبی
دادستان رژیم در تهران حسین رونقی ملکی باید به بیمارستان منتقل میشد، از انتقال وی به بیمارستان ممانعت به عمل آمده است.حسین رونقی ملکی وبلاگنویس زندانی که باید تحت مراقبت مداوم پزشکی قرار بگیرد،
خانوادهی این وبلاگنویس زندانی گفتند که «حسین طی نامهای به دادستان خواسته است که هنگام انتقال وی به بیمارستان و پس از آن در بیمارستان به وی دستبند و پابند زده نشود. همچنین او خواسته است که بعد از عمل جراحی در زندان به مرخصی استعلاجی بیاید تا بتواند درمان خود را تکمیل کند.»
آنها ادامه دادند: «لازم است که حسین در بیرون از زندان تحت مراقبت مداوم پزشکی باشد، وگرنه اینکه هر بار چند روز به بیمارستان برود و بعد از یک عمل جراحی سنگین به زندان بازگردد کمکی به بهبود سلامتی وی نمیکند. محیط زندان و عدم تغذیه مناسب و عدم وجود امکانات پزشکی مناسب باعث میشود، وی نتواند دورهی درمان خود را کامل کند. ضمن اینکه زدن دستبند و پابند از نظر روحی او را آزار میدهد. او مجرم خطرناکی نیست که به دست و پای او زنجیر ببند.»
حسین رونقی ملکی وبلاگنویس و فعال حقوق بشر هم اکنون ۶۶۰ روز است که در زندان اوین به سر میبرد و علیرغم این مدت طولانی و رنج بردن از بیماری همچنان از مرخصی محروم است و مقامان قضایی و امنیتی با مرخصی وی مخالفت میکنند.
پدر این وبلاگنویس پیشتر به «خانه»ی ما گفته بود: «متاسفانه هنوز با مرخصی وی موافقت نمیشود، هر بار هم یک جوابی به ما میدهند، یک بار میگویند بیاید مرخصی فرار میکند، یک بار میگویند قاضی مخالفت کرده و گفته است که تمام مدت محکومیت را باید در زندان باشد و از مرخصی استفاده نکند و… نتیجه همهی اینها این شده است که حسین نزدیک به دو سال باشد که بدون مرخصی در زندان است.»
حسین رونقی ملکی در تاریخ ۲۲ آذر ماه ۱۳۸۸ در شهر ملکان در نزدیکی تبریز بازداشت و بلافاصله به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد. وی مدت ۱۰ ماه را در سلولهای انفرادی این بند زندان اوین تحت فشارهای روحی و جسمی برای اخذ مصاحبه و اعترافات تلویزیونی قرار گرفت و سرانجام از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.
این حکم از سوی دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا به تأیید رسیده و این وبلاگنویس هم اکنون با وجود بیماری حاد و نیاز مبرم به درمان پزشکی در حال سپری کردن دوران محکومیت خود در بند ۳۵۰ زندان اوین است.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر